Elsku Einar gmail er i fokki hjerna i skolanum, eg gleymdi simanum minum heima, sje thig a eftir

Maður gleymir því oft sem Íslendingur hvað veðrið á klakanum er okkur erfitt, sumarið stutt, næturnar langar og dimmar.
Veturinn er nú genginn í garð hér í Danmörku, síðustu laufblöðin eru að fjúka af trjánum, gulograuðoggrænogbrún, byrjað að rigna og hitamælirinn farinn að mjaka sér nær núllinu á næturnar.
Þegar við komum hér í lok júlí var sumarið í fullum sínum skrúða og við náðum ótrúlega góðu sumri vel fram í september. Þá kom raunverulegt haust sem hefur nokkurnvegin varað fram í síðustu viku, en nú eru augljós veðrabrigði.
Ég minnist þess vel þegar ég bjó í NY hvað menn studdust þar mikið við vindkælingarstuðulinn, mér fannst þetta afskaplega merkilegt fyrirbæri, þ.e. ekki vindkælingin sem slík (ehe, enda hefði náttúrufræðingadóttirin ekki komist upp með að kunna ekki skil á slíku), heldur því að vindkælingarstuðullinn skyldi nær undantekningalaust sýndur þegar veðrið var vont. Markmið þess að sýna stuðulinn var einfalt, að brýna fyrir fólki að klæða sig vel og hafa í huga að þó hitamælirinn sýndi ákveðna tölu þá segði það ekki alla söguna.

Nú tek ég eftir því að í veðurfréttunum hér í gamla höfuðstaðnum er aftur talað um vindkælingarstuðulinn, og aftur til að fólk klæði sig nú vel. Enda eiga Kaupmannahöfn og Nýja Jórvík það báðar sameiginlegt að þar ferðast menn helst um án einkabílsins, gangandi, hjólandi, búss eða metró.
Ég get ekki annað en velt fyrir mér af hverju við Íslendingar spáum ekki jafn mikið í þennan margfræga vindkælingarstuðul. Mér detta nokkrar skýringar í hug en það væri gaman að fá fleiri tillögur.
- Veður á Íslandi er svo ófyrirsjáanlegt að það er ekki hægt með góðu móti að reikna vindkælingarfaktorinn.
- Við erum ekki nógu úti undir berum himni til að vindkælingarstuðullinn skipti máli. Eina fólkið sem er úti eru bréfberar, bændur og börnin okkar.
- Gamall vani veðurfréttamanna.

Tönnin hans Valtýs "datt" úr fyrir sléttri viku síðan í dag.
Salan á tönninni hefur ekki gengið í gegn, af "tæknilegum ástæðum", þeir bræður voru að leika sér með hana og hún týndist innan veggja heimilisins!
Við reiknum með að hún dúkki upp við næstu stórtiltekt en sem betur fer hefur tannhvarfið ekki haft afdrifaríkar afleiðingar enn sem komið er - það er nefninlega miklu flottara að sýna gatið heldur en tönnina :-)

Kilian byrjaði að tala dönsku í vikunni!
Þetta er eiginlega fyndnara en maður getur sýnt. Undanfarið höfum við verið að heyra hann nota eitt og eitt danskt orð og prófa sig áfram í málinu, aðallega með því að smella dönskum framburði á íslenskuna.
"ég er tyrstig", "far, viltu namme?" eða "mor, má jeg horfe á sjónverped?"
Ég hef bókstaflega þurft að yfirgefa herbergið til að geta hlegið almennilega að töktunum, þetta er svoooo sætt.
Svo í gær og fyrradag byrjaði hann allt í einu að tala dönsku. "Far, jeg löber so húrtígt" sagði hann við Einar í gær þegar hann var að hlaupa heim úr skólanum og á leikskólanum sögðu þær að í vikunni hefði hann allt í einu skipt úr íslensku og fingramáli yfir í dönsku. Frábær frammistaða eftir rúman mánuð á leikskólanum!

Valtýr tekur líka framförum en við sjáum það ekki alveg jafn augljóslega, það er helst þegar einhver talar við okkur úti á götu eða í búð sem maður sér að hann er farinn að skilja fullt - þá allt í einu poppar upp "önskuld" eða "jeg er stúre bror" eða "ses-imoren".

Okkur Einari fer líka fram, mér helst í lestri og hlustun, aðallega af því að ég hef ekki svo mörg tækifæri til að tala dönsku á meðan ég er í námi á ensku, en Einar notar norsk-dönskuna nær eingöngu í vinnunni og gengur mjög vel. Við erum einmitt á leið í tíma á eftir svo það er eins gott að fara að haska sér í heimavinnuna.

Sía og Sigga vinkona hennar komu í mat til okkar í gær og við áttum virkilega gott kvöld. Þær eru fyrstu gestir úr íslenskum pílagrímaferðum sem heimsækja heimilið ;-)
Í næstu viku er svo von á öðru holli, mamma og Ásrún koma og verða hérna á afmælinu hans Valtýs. Eins og gefur að skilja ríkir miiiiikil eftirvænting á heimilinu!

Ég hreinlega steingleymdi að blogga á sínum tíma um tekjur Íslendinga og bæti því úr því hér.

Hér er linkur á frétt visir.is frá því mánaðarmótin júl/ág þegar álagningartölurnar voru birtar.

Það er líklega viðeigandi að vekja líka athygli á því að í fyrra, árið 2008, birti ríkisskattstjóri ekki svokallaðan GINI stuðul fyrir Ísland eins og hann hefur gert hingað til.
GINI stuðullinn mælir misskiptingu á tekjum innan þjóðfélaga, þetta er almennur OECD stuðull með gildi á bilinu 0 til 1. Í samfélagi þar sem allir eiga jafnt er GINI = 0 en í landi þar sem einn maður fær allar tekjurnar er gildið 1.
Hér er listi yfir GINI stuðul landa og reyndar fleiri viðmið af vef OECD.
Gini gildi Íslands var 0.23 árið 2004, 0.28 árið 2006 en árið 2007/2008 treysti skatturinn sér ekki til að birta útreikninginn

- það þótti of "pólitískt viðkvæmt". Raunverulega.


Nú er aðal spurningin - hvert var GINI gildið og hvað var það í ár?

Sit hjer i haskolanum og bid eftir utprentunum fyrir kursana mina, tekur laaangan tima sem er liklega agaett thar sem nu laet eg loksins verda ad thvi ad blogga (en a austur-íslensku thar sem eg er ad keyra á danska stafasettinu. Nádi t.d. tharna ad finna ´ til ad gera á.
----
Innskot, best ad hafa mikilvægustu fréttirnar fyrst:

Valtýr er kominn med lausa tønn! Hann er búinn ad vera í dálítinn tíma ad fikta i nedri framtønnunum sem voru øøøørlitid lausar en i gær var hann ad borda gulrót í skólanum og Æ! allt í einu meiddi hann sig og ønnur tønnin losnadi dalitid. Hann er massa sáttur, enda er thad nánast manndómspróf ad missa fyrstu tønnina. Núna tharf hann bara ad vinna í ad losa hana meira.

Strákarnir eru bádir mjøg sáttir í skólunum sínum. Their kunna kannski ekkert sérlega mikid i dønskunni enn sem komid er en nokkur ord eru farin ad poppa upp i samraedum a heimilinu.
Undskyld segja their bádir vid hin ýmsu tækifæri. Svo "vísa" their hvor ødrum hitt og thetta, skoda danskar bækur o.s.frv.
Núna erum vid reyndar ad lesa Bródir minn Ljónshjarta og munum ad øllum likindum klára hana í kvøld eda á morgun - stundum held ég ad Valtýr sé beinlínis ad springa úr spenningi og hrædslu yfir lestrinum.

Hafnarháskólinn lofar mjøg gódu, hann er afskaplega "theoritiskur", kenningalega tenkjandi, og fyrirlestrarnir yfirleitt skemmtilegir. Í hverjum áfanga eru um 100 bladsídur ad lesa fyrir hvern tima, sem væri ágætt ef thad færi ekki svona hrikalegur tími í ad finna thessar 1200 bladsidur og prenta út eda ljósrita.
Ég er t.d. núna ad prenta út fyrir Europeanization áfanga thar sem eru c.a. 5 greinar ad lesa fyrir hvern tima, og allar koma thær úr sitthvorri áttinni. Thad fara thví c.a. 1-2 tímar ad lágmarki í ad finna efnid og koma thvi á lestrarhæft form.
Ég er svolítid rydgud í hluta af námsefninu, sérstaklega thvi sem snýr ad EU, enda tók ég sídasta EU áfangann minn á sídustu øld, fyrir Evru-upptøku, A-Evrópustækkun, Lisbon sáttmálann o.s.frv.
Hinsvegar eru kenningar um lýdraedisthátttøku, civic culture, social capital o.s.frv. sem betur fer ferskar í minni svo ég reikna med ad námid gangi fínt - svona thegar ég er búin ad finna til námsefnid.

Einar er heima á Íslandi ad græja húsid okkar svo thad sé hægt ad koma thví í útleigu. Thad er virkilega einmanalegt hérna án hans og madur finnur vel fyrir thví hvad "networkid" manns er lítid hérna í útlandinu. Reyndar thekkjum vid slatta af fólki hérna en erum ekki enn ordin "socially active" - vonandi stendur thad til bóta thegar Einar kemur til baka.
Vid erum reynda svo heppin ad Lena, gamla góda barnapían okkar frá Íslandi, er hér í hjúkkunámi, svo vid høfum getad leitad til hennar thegar stundaskrá fjølskyldunnar verdur einum of flókin.

Það er erfitt að færa í orð upplifunina að flytja til útlanda.
Ég fór eitthvað að hugsa þetta fyrr í kvöld, meta stöðuna eftir lógastíkdrive síðustu vikna. Þetta er heljarinnar batterí, að flytja til útlanda, ótal eiginhandaráritanir á eyðublöð, skólaganga og “aðlaganir”, rannsóknarvinna, nestissmurning og daglegt líf.
Rannsóknarvinnan er afskaplega mikilvæg, í henni felst til dæmis að ganga eða hjóla um hverfið sitt, átta sig á staðháttum, finna nauðsynlegustu þjónustur(?), búðir, strætóstoppistöðvar, garða o.s.frv. Villast í strætó, hjóla út í rassgat, slæpast á loppumörkuðum, leggja í leiðangur til vina eða í dýragarðinn eða Tívolí.
Ekki síst snýst þetta um að læra leikreglurnar í öðru samfélagi -eins hratt og hnökralaust og mögulegt er. Virkilega holl yfirhalning fyrir Íslending. Nánast að ég finni til auðmýktar ;-)
Ég ætla að leyfa mér að hlakka til. Grínlaust.

ég er loksins búin að fá mér farsímanúmer hér í DK... +45 5070 5645 - annars virkar skype best á okkur, ég er með: thorlaug - og Einar er með einarsa

Valtýr hetjan okkar er kominn með Gmail account, við hvetjum alla ættingja hans og vini til að senda honum póst á valtyre (hjá) gmail.com, honum finnst afskaplega gaman að fá póst.

Er að stökkva út að sækja Kilian í skólarútuna... meira síðar.

Bara til að halda öllu til haga

Hér er linkurinn á lánabók Kaupþings frá því dagana fyrir hrun.

Hvað skyldi leynast í lánabókum hinna bankanna?

Við erum flutt til Kaupmannahafnar!

Erum enn að koma okkur fyrir í íbúðinni okkar á Austurbrú eftir biiiilaðan mánuð við að pakka, flytja og ganga frá Stórakrikanum.

Meira um leið og hægist um - við lofum.

P.S. nýr heimasími er +45 88 16 79 35

Ég vona að enginn missi af myndböndunum á TED - ted.com

Uppáhalds sjónvarpsþáttur fjölskyldunnar er þátturinn Dirty Jobs á Discovery. Þáttastjórnandinn Mike Rowe prófar hin ýmsu "skítadjobb" nútíma þjóðfélags t.d. að súta leður, flokka rusl, hreinsa holræsi, verka þara o.s.frv.
Hér er einstaklega skemmtilegt myndband af TED þar sem Mike lýsir reynslu sinni af því að gelda lömb og í leiðinni "the transference from ignorance to knowledge".

Mike rowe geldir lömb